Projekt obejmował kompleksowe opracowanie wnętrz domu jednorodzinnego o powierzchni 188 m² w Malcu, w Małopolsce. Prace rozpoczęliśmy jeszcze przed powstaniem budynku, na podstawie planów architektonicznych. Dzięki temu projekt wnętrz mógł być od początku skoordynowany z architekturą domu oraz rozwiązaniami technicznymi.

Zakres opracowania obejmował całą przestrzeń mieszkalną: wiatrołap, strefę dzienną z otwartą kuchnią, ukrytą spiżarnią, jadalnią i salonem, korytarze, toaletę gościnną, sypialnię z garderobą i łazienką, łazienkę rodzinną, pralnię oraz łączony gabinet.

Kompleksowe podejście oznaczało również zaprojektowanie i skoordynowanie instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, rekuperacji, centralnego odkurzacza oraz pozostałych instalacji związanych z funkcjonowaniem wnętrza. Dzięki rozpoczęciu prac na etapie projektu architektonicznego możliwe było uwzględnienie tych rozwiązań jeszcze przed rozpoczęciem budowy i dopasowanie ich do projektowanej zabudowy oraz wyposażenia.

Projekt wnętrz domu dark japandi – Malec, Małopolska

Założenia projektu wnętrz domu

Projekt wnętrz domu zakładał stworzenie spójnej przestrzeni, odpowiadającej na różnorodne potrzeby mieszkańców – od codziennego funkcjonowania i wypoczynku po pracę w domu. Istotnym założeniem było takie ukształtowanie poszczególnych stref, aby mimo odrębnych funkcji tworzyły jeden spójny organizm. Ważną rolę w organizacji wnętrza odgrywają zabudowy wykonywane na wymiar, odpowiednio zaplanowane miejsca do przechowywania oraz oświetlenie, które podkreśla wybrane płaszczyzny, materiały i elementy wyposażenia.

Bazę materiałową tworzą drewno, powierzchnie o kamiennym i mineralnym charakterze, tkaniny oraz strukturalne wykończenia ścian. Naturalne materiały zestawiono z czarnymi elementami wyposażenia i detalami, które nadają wnętrzom wyrazistości. Powtarzalność materiałów, kolorystyki i wybranych rozwiązań pozwala zachować ciągłość pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami, mimo ich zróżnicowanego charakteru i funkcji.

Funkcja ukryta w zabudowie

W projekcie wiele funkcji użytkowych zostało wkomponowanych w zabudowy meblowe i potraktowanych jako integralna część architektury wnętrza. Pozwoliło to uporządkować przestrzeń i ograniczyć liczbę widocznych elementów wyposażenia, bez rezygnacji z wygody codziennego użytkowania.

W kuchni wysoką zabudowę uzupełnia wejście do spiżarni. Drzwi prowadzące do zaplecza zostały wkomponowane w ciąg meblowy, dzięki czemu przejście pozostaje niemal niewidoczne od strony strefy dziennej. W obrębie wyspy kuchennej zaprojektowano natomiast miejsce na miski dla psa, integrując codzienną funkcję z zabudową meblową.

Zabudowa w strefie telewizyjnej została zaprojektowana nie tylko jako element kompozycyjny, ale również jako miejsce dla szeregu funkcji pomocniczych. Znalazło się w niej m.in. miejsce na odkurzacz centralny, z dostępem również od strony korytarza, oraz otwierany blat przeznaczony na gramofon. Podobne podejście zastosowano w pozostałych częściach domu, gdzie rozwiązania funkcjonalne zostały podporządkowane architekturze wnętrza i dyskretnie włączone w projektowane zabudowy.

Duża garderoba w korytarzu zapewnia dodatkową przestrzeń do przechowywania, a w jej zabudowie przewidziano również miejsce na stację dokującą robota sprzątającego. W strefie komunikacyjnej zastosowano natomiast drzwi ukryte, zlicowane z płaszczyzną ścian i zabudów. Rozwiązanie to pozwoliło uporządkować długi korytarz prowadzący do części prywatnej domu, w którym skupiona jest duża liczba wejść do poszczególnych pomieszczeń.

Światło jako element architektury wnętrza

Światło zostało potraktowane jako jeden z elementów kształtujących architekturę wnętrza. W części dziennej duże przeszklenia zapewniają dostęp do naturalnego światła i otwierają wnętrze na otaczający krajobraz. Ich znaczenie nie ogranicza się jednak do doświetlenia pomieszczeń – widok i zmieniające się w ciągu dnia światło naturalne stają się częścią kompozycji strefy dziennej.

Szczególnego rozwiązania wymagała strefa komunikacyjna prowadząca do części prywatnej. Ze względu na brak bezpośredniego dostępu do światła dziennego zaprojektowano w korytarzu dwa świetliki sufitowe, które wprowadzają naturalne światło w głąb domu. Dodatkowo zastosowano przeszklenie oddzielające jasną strefę dzienną od części prywatnej. Pozwala ono przenikać światłu do komunikacji, jednocześnie zachowując czytelny podział funkcjonalny wnętrza.

Oświetlenie sztuczne zostało zintegrowane z projektowanymi zabudowami i architekturą poszczególnych pomieszczeń. Zastosowanie światła pośredniego oraz punktowego pozwala podkreślić wybrane płaszczyzny, faktury i elementy wyposażenia, a jednocześnie budować różne scenariusze użytkowania wnętrza. Światło nie stanowi więc jedynie uzupełnienia aranżacji, ale współtworzy jej przestrzenny i materiałowy charakter.

Dark japandi i naturalne materiały

Charakter wnętrza wynika przede wszystkim z konsekwentnego zestawienia naturalnych materiałów, stonowanej kolorystyki i zróżnicowanych faktur. Jednym z głównych założeń inwestorów było zastosowanie ciemnego drewna, które stało się materiałem przewijającym się przez poszczególne strefy domu. Jego głęboka tonacja została zestawiona z jaśniejszymi powierzchniami oraz czarnymi elementami wyposażenia i detalu.

W strefie dziennej i komunikacji ciemne drewno skontrastowano z tynkiem dekoracyjnym zastosowanym na ścianach i sufitach. Jego mineralna, nieregularna faktura przełamuje gładkość zabudów meblowych i wprowadza do wnętrza dodatkową warstwę materiałową. Uzupełnieniem są odporne okładziny ścienne o strukturze przypominającej tkaninę, które ocieplają wybrane przestrzenie i nadają im bardziej domowy charakter.

W poszczególnych pomieszczeniach materiały zostały zestawione w różnych proporcjach, dzięki czemu stylistyka dark japandi nie została potraktowana jako sztywny zestaw cech, ale jako punkt wyjścia do stworzenia spójnego, indywidualnego wnętrza. Drewno, mineralne powierzchnie, kamień, tkaniny i czerń powracają w kolejnych strefach, tworząc wizualne powiązania pomiędzy częścią dzienną, komunikacją, gabinetami, sypialnią i łazienkami.

Istotne było również zachowanie równowagi pomiędzy ciemną bazą a naturalnym światłem. Dzięki dużym przeszkleniom oraz odpowiednio zaprojektowanemu oświetleniu wnętrze nie traci lekkości, a głębokie kolory i faktury zyskują przestrzenny charakter.

Gabinet i przestrzeń do pracy

Gabinet został zaprojektowany jako wspólna przestrzeń do pracy dla obojga mieszkańców domu, przy czym każda ze stron miała inne potrzeby związane z komfortem pracy. Zamiast wydzielać dwa niezależne pomieszczenia, zaprojektowano jedno wnętrze podzielone na dwie strefy, odpowiadające indywidualnym preferencjom użytkowników.

Jedna część gabinetu utrzymana jest w ciemniejszej, bardziej wyrazistej tonacji, druga natomiast została oparta na jasnych, naturalnych powierzchniach. Podział nie jest wyłącznie zabiegiem estetycznym – wynika z odmiennego sposobu korzystania z przestrzeni. Pani domu preferuje pracę przy naturalnym świetle, podczas gdy charakter pracy Pana domu wymaga czasami ograniczenia ilości światła i stworzenia bardziej zaciemnionych warunków.

Obie strefy można rozdzielić za pomocą przesuwnej kotary, która pełni jednocześnie funkcję wizualnego podziału, zaciemnienia oraz częściowego ograniczenia przenikania dźwięków pomiędzy stanowiskami. W zależności od potrzeb pomieszczenie może więc funkcjonować jako wspólna przestrzeń lub zostać podzielone na dwa bardziej niezależne miejsca pracy.

Zastosowany podział można odczytać jako współczesną interpretację zasady yin i yang – przeciwstawnych, ale wzajemnie uzupełniających się jakości. Ciemna i jasna strefa, różne warunki oświetleniowe oraz odmienne potrzeby użytkowników zostały połączone w jednym, spójnym wnętrzu.

Zabudowy meblowe zostały zaprojektowane indywidualnie, tak aby połączyć biurka, zamknięte szafki, otwarte półki oraz miejsce na sprzęt i dokumenty. Ich układ został podporządkowany ergonomii stanowisk pracy, ale również kompozycji całego pomieszczenia. Dzięki temu wyposażenie nie występuje jako zbiór niezależnych mebli, lecz tworzy integralną część architektury wnętrza.

Projekt gabinetu pokazuje, że wspólna przestrzeń do pracy może zostać zaprojektowana w sposób uwzględniający różne potrzeby użytkowników bez konieczności rezygnacji z jej spójności. Zastosowane rozwiązania pozwalają elastycznie zmieniać charakter pomieszczenia w zależności od aktualnego sposobu jego użytkowania.

Strefa prywatna — sypialnia, garderoba i łazienka

Sypialnia, garderoba i łazienka zostały zaprojektowane jako spójny zespół funkcjonalny, w którym poszczególne elementy wyposażenia i komunikacji zostały podporządkowane czytelnej organizacji przestrzeni. Istotnym założeniem było ograniczenie liczby widocznych podziałów i zachowanie ciągłości materiałowej ścian.

Pomiędzy sypialnią, garderobą i łazienką zastosowano ukryte drzwi przesuwne, które po zamknięciu stają się częścią płaszczyzny ściany. Ich powierzchnię wykończono tą samą dekoracyjną okładziną co ściany, dzięki czemu przejścia nie konkurują z pozostałymi elementami wnętrza. Rozwiązanie porządkuje kompozycję sypialni i pozwala zachować ciągłość zastosowanych materiałów.

Sama sypialnia została utrzymana w ciemniejszej tonacji, z wykorzystaniem drewna oraz dekoracyjnych okładzin ściennych. Zabudowa za łóżkiem łączy funkcje użytkowe z elementami oświetlenia, tworząc uporządkowane tło dla strefy wypoczynku. Powiązana bezpośrednio z sypialnią garderoba została zaprojektowana jako funkcjonalne zaplecze przechowywania, bez dodatkowego rozbudowywania jej formy o elementy dekoracyjne.

Łazienka została zaprojektowana w powściągliwej, stonowanej palecie materiałów, nawiązującej do kolorystyki i materiałowości sypialni. Zróżnicowanie faktur i formatów pozwala budować podziały przestrzeni bez wprowadzania nadmiaru kolorów czy dekoracyjnych elementów.

W dużej łazience wyraźnie wydzielono strefę kąpielową od części przeznaczonej do codziennej toalety. Strefa umywalek zajmuje całą ścianę i została zaprojektowana jako rozbudowana zabudowa meblowa, która łączy przechowywanie z funkcjami technicznymi. W jej obrębie ukryto również gniazda elektryczne do zasilania codziennych urządzeń, dzięki czemu nie pozostają one widoczne na tle uporządkowanej płaszczyzny mebla.

W części kąpielowej przewidziano dodatkowo miejsce na szafę przeznaczoną do przechowywania zapasowych ręczników. Dzięki takiemu rozplanowaniu poszczególne funkcje zostały przypisane do konkretnych stref, a wyposażenie i przechowywanie pozostają dostępne bez wizualnego przeciążenia wnętrza.

Całość została zaprojektowana w sposób powściągliwy – funkcja i materiał wyznaczają charakter wnętrza, a dekoracyjność wynika przede wszystkim z proporcji, faktur i sposobu zestawienia poszczególnych powierzchni.

Łazienki — różne potrzeby, różny charakter

W projekcie łazienki zostały potraktowane jako odrębne przestrzenie, których charakter wynika zarówno z ich funkcji, jak i przewidywanego sposobu użytkowania. Zamiast powielać jeden język materiałowy, każdej z nich nadano indywidualny charakter, zachowując jednocześnie spójność z całością domu.

Toaleta gościnna stanowi kontynuację estetyki strefy dziennej i rozwija założenia dark japandi. Ciemna, grafitowa paleta, drewno, czarne wyposażenie oraz strukturalne powierzchnie tworzą wnętrze o wyrazistym, ale powściągliwym charakterze. Ograniczona kolorystyka pozwala zachować spójność kompozycji, mimo niewielkiej powierzchni pomieszczenia.

Łazienka rodzinna została zaprojektowana w zupełnie innej tonacji. Jej jasna, ciepła kolorystyka i miękkie linie są świadomym odejściem od bardziej zdecydowanego charakteru pozostałych wnętrz. Założeniem było stworzenie przestrzeni, która będzie dobrze funkcjonować również w przyszłości – z myślą o dzieciach. Stąd obłe formy wanny przyściennej, zaokrąglone krawędzie blatu umywalkowego oraz łagodniejsze zestawienie materiałów.

Istotną rolę odgrywa tutaj zróżnicowanie faktur przy zachowaniu spokojnej palety barw. Jasne powierzchnie inspirowane naturalnym kamieniem zestawiono z materiałami drewnopodobnymi oraz czarnymi detalami wyposażenia. Dekoracyjne, zielone formy na ścianach wprowadzają dodatkowy element ożywiający wnętrze, bez zmiany jego stonowanego charakteru.

Obie łazienki pokazują inne podejście do projektowania wnętrza: toaleta gościnna świadomie kontynuuje język strefy dziennej, natomiast łazienka rodzinna została zaprojektowana bardziej miękko i swobodnie, z uwzględnieniem przyszłych potrzeb użytkowników. W obu przypadkach forma wynika jednak z funkcji, proporcji i sposobu użytkowania przestrzeni.

info@aw-studio.pl

+48 694 711 916

+48 696 657 110

AW-STUDIO 

Pracownia Architektury Wnętrz

ul. Żywiecka 93
43-300 Bielsko-Biała

Copyright ©  2026 AW-STUDIO   Kopiowanie bez zgody autora zabronione